Purpura tyryjska zwana królewską – jaka to barwa?

Purpura tyryjska znana także pod nazwą królewskiej to wyjątkowa barwa zarezerwowana głównie dla klasy rządzącej (czyli cesarzy i królów). Związane było to z ceną barwnika (, która była większa niż za złoto) dzięki, któremu ją uzyskiwano. W efekcie czego tylko nie licznych było na nią stać.

Purpurę używano np. do barwienia szat. A unikalność barwy sprawiała, że od razu można było z pewnością określić, że osoba ją nosząca jest zamożna i wpływowa (przynajmniej w teorii).

Purpura czyli jaki to kolor?

W dzisiejszych czasach wiele barwników uzyskiwanych jest syntetycznie. W dużym uproszczeniu powoduje to, że jesteśmy w stanie uzyskać ściśle określony kolor. Barwę, jak na próbniku. I co najważniejsze możemy ją powielać wielokrotnie (chyba, że zgubimy parametry koloru).

W przypadku barwników naturalnych jak np. Purpura było nie możliwe do uzyskania. Kolor raz był jaśniejszy innym razem ciemniejszy, mniej lub bardziej napigmentowany.

Purpura więc nie jest jednym kolorem, a barwnikiem barwiącym od intensywnie czerwonego do fioletu. Czasem spotykało się także Purpurę w głębokich odcieniach podobnych do barwy śliwki czy granatu.

Jednym słowem Purpura – Purpurze nie była równa.

Jaką barwę miała Purpura Tyryjska?

Purpura Tyryjska zwana jest barwą czerwonofioletową (chociaż tak naprawdę jest paletą barw). W praktyce oznacza to, że materiały barwione nią były w kolorach od czerwonego aż po fiolet.

Gdzie produkowana była Purpura Królewska?

Według badań archeologicznych purpurę wytwarzali także Minojczycy. Mieli się oni tym zajmować w okresie XX – XVIII wieku p.n.e. Jednak to nie im zawdzięczamy rozpowszechnienie tego barwnika na terenie basenu Morza Śródziemnego. Tego czynu dokonali Fenicjanie a przynajmniej im się ten czyn przypisuje.

Sama nazwa barwnika „Purpura Tyryjska” pochodzi nawet od jednego z Fenickich miast. Czyli od Tyr (obecnie Sur, Liban). Było to miejsce gdzie głównie zajmowano się produkcją barwnika.

Dlaczego barwnik ten był ekskluzywnym kolorem?

Na cenę a tym samym ekskluzywność koloru miał wpływ sposób pozyskiwania barwnika. Wykorzystywano bowiem do tego wydzielinę dość rzadko występujących gatunków ślimaków. Najczęściej z gatunku Bolinus brandaris (zwanego kiedyś Murex brandaris), ten typ ślimaków zwany jest też rozkolcem farbiarskim lub rozkolcem purpurodajnym.  By uzyskać odpowiednią ilość barwnika potrzebne było kilkadziesiąt tysięcy ślimaków. To po części może też tłumaczyć, dlaczego było ich tak mało.

Automatycznie trudność z pozyskiwaniem surowca przekładała się na cenę produktu.

Purpura tyryjska dziś

Obecnie można kupić farmę o nazwie Purpura tyryjska, chociaż średnio ma ona coś wspólnego z tą prawdziwą. Jej oznakowanie to:

źródło:

• https://muzeum-przyrodnicze.uni.wroc.pl/index.php?go=ciekawe-eksponaty-purpura-tyryjska
• https://pl.wikipedia.org/wiki/Barwa_purpurowa
• https://www.westwing.pl/inspiration/aranzacje/kolory-w-aranzacjach/purpurowy/

Aurelia Sypniewska

W branży IT jestem już od 2007 roku. W tym czasie zajmowałam się głównie tematyką pozycjonowania i budowy stron internetowych. Hobbistycznie zajmuje się fotografią, podróżami (głównie tymi mikro). Interesuje się mitologią (Nordycką, Grecką i Rzymską) i historią.